BLOG JC – de kentering

Bekruipt u nu ook wel eens het gevoel dat we op het punt staan dat alles waar we vertrouwd mee dachten te zijn nu echt gaat veranderen? Van lokale issues als een verkiezing met een wellicht verrassende uitslag tot aan de toekomst van de aarde waar we met z’n allen op leven aan toe? Ik wel. Een kleine overpeinzing waard…
…het is een zondag in het voorjaar van 2042. We zijn er inmiddels al aan gewend maar toch gniffelen we nog wel eens wat ‘over vroeger’. Ik leg m’n kleinkind uit dat het half februari vroeger nog wel eens sneeuwde en vroor en opa met mama op de arm door het bos rende en een sneeuwbal gooide. Het mannetje kijkt me ietwat glazig aan en spettert schouderophalend vrolijk verder in het zwembad dat ik eind januari weer had opgezet. Een graadje of 20 was al sinds een jaar of 10 heel normaal in deze tijd. Het was ineens hard gegaan qua temperatuur met een op zich prettig meditteraans klimaat voor de lage landen. En iedereen had nog steeds droge voeten hoewel het Deltaplan nu inmiddels aan versie 12.0 bezig was. We hebben het water nog steeds weten te keren. Ik steek de BBQ aan. Elektrisch want kolen BBQ’s zijn alweer een tijdje streng verboden. De authentieke kolengeur komt nu uit een te verhitten blokje dat je tussen de gloeispiralen zet. M’n oude kolengestookte Weber heb ik bewaard, er staat nu een winterhard palmboompje in de roestvrijstalen pan aangezien de winters verre van hard meer zijn. Onze vrienden arriveren, zo verraad het gekraak op het grind. Hun familie-Tesla wordt geroutineerd op de lader van mijn huis aangesloten via de energy app. Hij heeft net een nieuwe auto. Je kunt bij dit nieuwste model kiezen uit 30 verschillende autogeluiden inclusief het metalige gehuil van een aloude Ferrari V8. Alle zaken die wij belangrijk, mooi, interessant of leuk vonden, bestaan nog wel maar zijn verworden tot gekunstelde gadgets. Het ‘echte’ bestaat ook nog wel maar wordt duur betaald. Ik besloot destijds mijn oude toen al bejaarde auto te behouden. Met verbrandingsmotor. Auto’s met dergelijke aandrijving zijn al enkele jaren niet meer nieuw te koop. En per 1 januari 2040 was het zo ver. Een algemeen rijverbod was een feit. Een lichtpuntje is sinds die tijd de speciale vergunning van enkele tientjes per maand die je uitsluitend op zondag het recht geeft een stukje te rijden met je oude trots.

Ik kijk altijd uit naar de zondagen, net als vele andere autominnende krasse mannetjes van mijn leeftijd. Er is nog 1 brandstofpomp op 17 kilometer van m’n huis en daar mag je per maand maximaal 25 liter tanken voor 5,78 Geuro per liter. Geuro ja…uiteindelijk bleef Nederland nog net in de Eurozone maar onze inmiddels hoogbejaarde, blonde en zeer nationalistisch ingestelde premier die keer op keer herkozen werd, besloot om de aloude gulden her in te voeren en te koppelen aan de euro onder de in 2001 bepaalde wisselkoers van 2,20371. Het werd dus de Geuro.

Ik start de auto en 6 hoogbejaarde cilinders beginnen te dansen in het stokoude motorblok terwijl ze zich volzuigen met het inmiddels schaars geworden en duurbetaalde vocht. Loepzuivere klanken vullen de straat. M’n vergunning ligt duidelijk achter de ruit, bang als ik ben voor controles. Steden en dorpskernen zijn verboden terrein maar er blijven genoeg weggetjes over. Duimpjes gaan omhoog en de oude BMW trekt veel bekijks bij elke beroering van het gaspedaal. De kleinkinderen vinden het prachtig en ogenschijnlijk geinteresseerd horen ze voor de zoveelste keer het verhaal achter deze auto specifiek en het vervoermiddel met verbrandingsmotor in het algemeen aan. Snel rijd ik na een rondje de machine weer onder de carport. We gaan genieten van een drankje. Heineken heeft een co2-neutraal pilsje op de markt gebracht dat bovendien huidveroudering tegengaat.

Terug naar 2017. Dat de wereld verandert, is een feit. Hoe dat zich vertaalt naar het dagelijkse leven in de toekomst? Dat weet nog niemand exact. Wel zeker is dat het gaat gebeuren in een tempo dat door geen enkele (wereld) leider zal worden bepaald maar uiteindelijk door onze eigen planeet wordt gedicteerd. Althans, dat denk ik. Een keiharde kentering waar we dan ook wel weer mee om weten te gaan.

Jan Cees